Urfa’da Baharat Zamanı: İsotun Gölgesinde Bir Kültür Yaşıyor

Temmuz sıcağı, Şanlıurfa’nın avlularında yine aynı sahneyi kuruyor: Serilmiş isotlar, kararmaya yüz tutmuş biberler ve baharatın keskin kokusuyla dolu taş sokaklar. Şanlıurfa’da baharat sadece bir malzeme değil; bir miras, bir geçim kapısı ve aynı zamanda bir yaşam tarzı. Baharatçılar Çarşısı’nda tezgâhlar sabahın erken saatlerinde açılıyor. Tezgâhların ardında yalnızca ürün değil, hikâye de var. Bunlardan biri de yıllardır üretim yapan Defter Taştek’in sunduğu el emeği karışımlar.

“İsot sadece bir biber değil,” diyor Taştek. “Sabah 5’te başlarız işe. Biberleri ayıklarız, tuzlarız, kuruturuz. Her aşaması doğa ile işbirliği ister.”

Urfa’nın ünlü isotu, güneşte kurutulduktan sonra taş değirmenlerde çekiliyor ve özgün rengiyle sofralara konuk oluyor. Bu ürüne hem yerelde hem uluslararası pazarda ilgi büyük. Özellikle Avrupa’ya gönderilen baharat karışımlarında Şanlıurfa’dan gelen isot, sumak, kekik ve reyhan gibi ürünler öne çıkıyor.

Yerel kooperatifler ve kadın girişimciler, geleneksel yöntemleri modern paketleme ve ihracat süreçleriyle buluşturarak ürünlerin raf ömrünü uzatıyor, pazarlama alanını genişletiyor.

Defter Taştek Gibi Üreticilere Göre, En Büyük Tehlike Bilinçsiz Üretim Ve Taklit Ürünler.

“Güneşte kurumayan, hızla kurutulmuş, katkılı baharatlar bizim emeğimizi gölgeliyor,” Diyen Taştek, Urfa’nın baharat kültürünün korunması için coğrafi işaretli ürünlerin desteklenmesi gerektiğini vurguluyor.