Urfa Basınından Bugüne: Bir Hatırlatma

1976 yılında Şanlıurfa’da Hizmet Gazetesi günlük yayın hayatına başlamıştı. Ardından 7 Eylül 1978’de merhum Kemal Kapaklı’nın yönetiminde Güneydoğu Gazetesi çıktı. Ben her iki gazetede de çalıştım. O günlerde bu gazeteler günlük ortalama 1000 adet satardı. Şanlıurfa’nın nüfusu henüz yüz bin civarındaydı ve bu tiraj oldukça dikkate değerdi. Bugünkü büyük gazeteler —Hürriyet, Milliyet, Sabah— Urfa’da 200-300 adet satıyordu. Yerel basının etkisi ise adeta bir bomba gibi patlıyor, yetkililer habere anında müdahale ediyordu. Örneğin merhum Kemal Kapaklı’nın kaleme aldığı “Beyaz Melekler” dosyasının hemen ardından doğum evindeki usulsüzlükler ortaya çıkmış, başhekim görevden alınmıştı. Yine Hizmet Gazetesi’nin haberleri sonrası, dönemin CHP iktidarı döneminde Şanlıurfa Valisi Musa Erhan, Çalışma Bakanlığı tarafından görevden alınmıştı. O yıllarda Urfa’nın milletvekilleri —Adalet Partisi’nden Sayın Necmettin Cevheri, Sayın Mehmet Bucak, Sayın Bahri Karakeçili; CHP’den Sayın Celal Paydaş, Sayın Sabri Kılıç ve Sayın Ahmet Melik— basında çıkan her haberi ciddiyetle takip eder, gereğini yaparlardı. Basının böyle bir ağırlığı, böyle bir zihniyeti vardı. Bugün ise televizyonlar, gazeteler ve internet haberciliği olmasına rağmen sorunlar milletvekilleri tarafından çoğu zaman ciddiye alınmıyor. Bunun nedeni, seçim öncesi adaylarla basın mensupları arasında kurulan “duygusal” ilişkilerin seçimden sonra da devam etmesi. Bu duygusallık, seçilmişlerin ve atanmışların işine geliyor; görev anlayışlarını buna göre şekillendiriyorlar. Hatta bugün geldiğimiz noktada, Şanlıurfa milletvekillerinin danışmanlarının bile yerel basında çıkan haberleri vekillere tam anlamıyla aktarıp aktarmadıkları konusunda ciddi şüphelerim var.  Ama bir istisnayı burada özellikle belirtmek isterim: MHP Şanlıurfa Milletvekili Sayın İbrahim Özyavuz’un sekreteri Nazan Hanım. Kendisini TBMM’de bizzat gözlemledim. Görev anlayışıyla örnek bir tablo sergiliyor; makama giden her Şanlıurfalının sorunuyla adeta bir danışman gibi ilgileniyor, sahipleniyor. Bu da bugünkü siyaset ve bürokrasi ortamında kıymeti bilinmesi gereken bir davranıştır.