İçimizdeki necip fazılları görebiliyor muyuz?

Bugün Türkiye’nin en büyük sorunlarından biri liyakat eksikliği değil; liyakati görmezden gelme hastalığıdır. Asıl mesele, elimizdeki değeri fark edememek… Biz hâlâ kendi içimizdeki Necip Fazıl Kısakürek’leri göremiyoruz. Bu durum özellikle Adalet ve Kalkınma Partisi içinde daha da dikkat çekici bir hal alıyor. Çünkü büyük iddialarla yola çıkan bir hareketin, kendi içindeki “elmasları” fark edememesi gerçekten izahı zor bir çelişkidir. Geçtiğimiz günlerde, Muharrem Çelik’in sunduğu Şanlıurfa kültürüne dair bir programda, eski büyükşehir belediye başkanlarından Ahmet Kaytan’ı dinleme fırsatı buldum. Kendisini uzun yıllardır tanırım. Hep dürüstlüğüyle anlatılmıştı bana… Ama o programda başka bir yönüyle karşılaştım: Edebi derinliği, fikrî birikimi ve memleket hassasiyeti. Ve açıkça söylemek gerekir ki; Bugünün Türkiye’sinin en çok ihtiyaç duyduğu profil tam da budur: Dürüst, birikimli ve memleket derdi olan siyasetçi. Peki soruyorum: Böylesine bir isim neden aktif siyasetin dışında kalır? Neden Şanlıurfa gibi potansiyeli yüksek bir şehir, kendi değerlerinden yeterince faydalanamaz? Bu sadece bir eksiklik değil, aynı zamanda büyük bir kayıptır. Bugün Kasım Gülpınar başta olmak üzere yerel yöneticilerin; bu tür isimlerden istifade etmesi bir tercih değil, zorunluluktur. Daha da önemlisi… Asıl değerlendirmesi gereken kişi, ülkenin lideridir: Recep Tayyip Erdoğan Çünkü bazı insanlar vardır; Onları arasanız bulamazsınız. Ama bazen yanı başınızdadır, görmezsiniz. Ahmet Kaytan gibi isimler… Devletin kaynaklarını doğru kullanacak, Garibanın hakkını gözetecek, Uluslararası arenada itibarı artıracak birikime sahip insanlardır. Eğer gerçekten başarı isteniyorsa… Eğer gerçekten hizmet hedefleniyorsa… Yapılması gereken bellidir: Kendi içimizdeki “Ahmet Kaytanları” görmek ve onları görev başına getirmek. Aksi halde sorun ne dışarıdadır ne de imkânsızlıklarda… Sorun, gözümüzün önündeki değeri fark edememektedir.